SUSKUNUM,KÜSKÜN GÖZLERİNE BAKIPTA...
DARGINMIYIZ DİYEMİYORUMKİ...
ELLERİNİ ELLERİME ALIP..
SIMSIKI TUTAMIYORUMKİİ...
İŞTE BU YÜZDEN BU YÜZDEN SUSKUNUM BİRTANEM!!!
TÜM YÜREĞİMLE SEVERKEN SENİ..
SEVİYORUM DİYEMİYORUMKİ...
ELLER SEVDİĞİNE DOYARKEN,BEN SANA DOYAMIYORUMKİ..
İŞTE BU YÜZDEN BU YÜZDEN SUSKUNUM BİRTANEM!!!
YAĞAN YAĞMURLAR BİTİYOR..
SANA ÖZLEMİM BİTMİYORKİ...
GECELER SABAHA KAVUŞUYOR..BEN SANA KAVUŞAMIYORUMKİ..
İŞTE BU YÜZDEN BUYÜZDEN SUSKUNUM BİRTANEM!!!
ÇILGINCA İSTERKEN SENİ...
İSTİYORUM DİYEMİYORUMKİ...
HEP SENİ DİLİYORUM TANRIDAN...
BAŞKA BİRŞEY DİLEMİYORUMKİ...
İŞTE BUYÜZDEN BU YÜZDEN SUSKUNLUĞUM BİRTANEM
AŞKI DEĞİL..SEVGİYİ,HATTA TUTUYU SENDE YAŞADIM
NEFESİM OL DİYEMİYORUMKİ...
İŞTE BUYÜZDEN BU YÜZDEN SUSKUNLUĞUM BİRTANEM!!!
(İŞTE BU YÜZDEN VEDALAŞMADAN KAÇIŞIM BUYÜZDENNNN)

VEDALAR ACI VEDALAR AMA BU VEDAMI NE SEN NEDE BİR BAŞKASI ANLAYABİLİR.SEVEN İNSAN OKADAR LAF SÖYLİYEMEZ SEVDİĞİNE CANINI ACITAMAZ.HEP YUTTUM SENİ YİNEDE KIRMADIM.SANA SARILIP VEDALAŞAMAZDIM SARILSAYDIM KOPAMAZDIM.DÖNÜP BİLE BAKMADIM AKAN GÖZYAŞLARIMI GÖRME BİLME DİYE AMA BUNLARIDA SÖYLETTİN YA.BU SAATTEN SONRA SANA HİÇBİRŞEYİ İNANDIRMAYA ÇALIŞMICAM BEN SEVGİMİ SEVDİĞİMİ BİLİYORUM.VARSIN SEN BANA DEĞMEZDE DEĞMEZZZZZZZ

Sen yokken biraz daha ölüyorum ben 
Gönlüm sonbahar, yaprak yaprak dökülüyor 
Her mevsim kış, hergünüm gece 
Sonu yok yolların, yarını yok saatlerin 

Ve ben biraz daha ölüyorum sensizliğin ortasında 
Kokusu yok çiçeklerin, gök kuşağının rengi yok 
Ateşi yok sevmelerin, sigaramın dumanı yok 
Gözlerin her yerde, ne yana baksam gözlerin 
Ve ben biraz daha ölüyorum gözlerinin ortasında 

Alevi yok yangınların, suyu olmadığı gibi yağmurun 
Denizin mavisi yok, tıpkı gözlerin gibi 
Gözlerin her yerde, ne yana baksam gözlerin 
Ve ben biraz daha ölüyorum sensizliğin ortasında 

Dostu yok gecelerin, geceler çok uzun 
Geceler bir ömür, ömür dediğin bir tutam ümit 
Ümidi yok yarınların, 
Tıpkı senin yokluğun gibi 
Ve ben biraz daha sana hasret 
Hasret bir ip boğazıma düğümlenmiş 
Düğümler her tarafımda, bütün yollar kör düğüm 
Ve ben biraz daha ölüyorum sensizliğin ortasında 

Yalnızlığını ben yazarım şiirlerin, ayrılığını ben 
Karamsarlıkları hep senden 
Hayalinle süslenen bu şehir 
Ve ben ölüyorum bu şehirde sensizlik ortasında 

Dalga ile kıyının aşkını bilir misin?
Öncesinden başlayıp, sonsuza giden dalga, hep aşka kavuşma özlemiyle atılır kıyıya.
Dalga seven, kıyı sevilendir.
Dokunur parmaklarının ucuyla sevdiğine dalga ve döner hep geriye, bilir kavuşamayacağını ama hep koşar kıyıya.
Her bir dokunuşunda aşkına verir bedenini hesapsızca.
İste, ben de seni böyle severim yar.
Yar, bilir misin dağ başında açan uçurum çiçeklerini?
Bilirler görünmeyeceklerini.
Sevilmeyeceklerini.
Koklanmayacaklarını.
Okşanmayacaklarını.
Ama inatla açarlar askla, sevgiyle, özlemle.
Hep beklerler gelmeyecek sevgilinin onu kucaklamasını.
İşte, ben de seni böyle beklerim yar...
Yar, ipek böceğini bilir misin?
Onun kozasının içinde ördüğü o ipliğe olan aşkını.
Bilir o, ördüğü ipliğin kendisinin ölümü olacağını ama aşkına feda eder kendini.
Öyle verir kendini yarenine korkusuzca.
İşte, ben de kendimi böyle veririm sana yar...
Yar, ağaç ile meyvesinin aşkını bilir misin?
Meyvesini vermelidir ağaç yeniden doğmak için.
Öyle zorludur ki ayrılmaları, verir meyvesini ağaç.
Meyve tohum olur, tohum kök olur ve yeniden doğar ağaç kendi meyvesinden.
İşte bende böyle sevdim seni yar; yok olmayı göze aldım,
Tekrar sende doğmak için.

Eger,yenıden başlayabilseydim yaşamaya,
İkincisinde daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz,sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadıgım kadar,
Çok az şeyi
Ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorun bile olmazdı asla.
Daha çok riske girerdim.
Seyahat ederdim daha fazla.
Daha çok güneş doguşu izler,
Daha çok dağa tırmanır,daha çok nehirde yüzerdim.
Görmedigim bir çok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım oludu hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım .
Yeniden başlayabilseydim eger,yalnız mutlu anlarım olurdu.
Farkında mısınız bilmem. yaşam budur zaten.
Anlar,sadece anlar.Siz de anı yaşayın.
Hiçbir yere yanında su,şemsiye ve paraşüt almadan,
Gitmeyen insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eger ,hiçbir şey taşımazdım.
Eger yeniden başlayabilseydim,
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.
Bilinmeyen yollar keşfeder,güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım,bir şansım olsaydı eger.
Ama işte daha 22 yaşındayım ve biliyorum...
ÖLÜYORUM....